من الحقّ إلى الحقّ و « 1 » أعلى « 2 » و اسناى مقامات سالكان « 3 » باشد و بدايت جذبه حقيّه از اينجاست « 4 » . مثنوى « 5 » در كشش افتى روش گم گرددت * گر بُوَد يك قطره قلزم گرددت و تميز بين الحاضر « 6 » الجليّة به حالت سيّار حاصل آيد « 7 » زيرا كه بهر « 8 » محضرى « 9 » و صفتى « 10 » كه تجلّى نمايد اسم آن محضر بلااختيار بر زبان سيّار جارى گردد ، لاجرم گاه « سبحان العلىّ الكبير از قلب شنود و گاه « سبحان العلى الأعلى » و گاه « ربّى ( ل ) « 11 » و قادرى » و گاه « أحد أحد » و گاه « اللّه اللّه » و گاه « هو هو » « 12 » . فرد « 13 » چون دل تو پاك گردد از صفات * تافتن گيرد ز حضرت نور ذات و اعظمى و اصغرى « 14 » هر طبقه از اين طبقات از همديگر چندان است كه خشخاش به نسبت ارض و ارض به نسبت محيط و محيط به نسبت سماوات و سماوات « 15 » به نسبت كرسى و كرسى به نسبت عرش و عرش ( آ : برگ 58 ب ) به نسبت آخرت يا چندانكه دنيا

--> ( 1 ) آ : من الحلق الى الحق ، ب : من الحق الى الحق ، ن : من الحقّ الى الخلق ، ل : من الخلق الى الخلق . ( 2 ) ل ن : ندارد . ( 3 ) ل : سالكان مقام جمع . ( 4 ) ب : ندارد . ( 5 ) آ ، ن : ندارد و ت ، ل : بيت : گ : نظم . ( 6 ) گ : المحاضر . ( 7 ) ن : صداد ( به جاى حاصل آيد ) ل : جارى گردد . ( 8 ) ل : لاجرم گاه . ( 9 ) ب : محضر . ( 10 ) آ : و صيفتى ( 11 ) ل : برگ 41 ب . ( 12 ) فوائح الجمال ، ص 47 : و الصبر و التفويض امر نفسه إليه على بلائه فيقول انت ربى و قادرى . ( ص 29 ) أعلم ان للحق محاضر و هى محاضر الصفات ، و تميّز المحضر عن المحضر بحالتك ، فإنك إذا عرجت إلى ذلك المحضر جرى على لسانك بلا اختيارك اسم ذلك المحضر . . . و صفته فتسبح اللّه تعالى به فتارة تسبحه بسبحان العلى الكبير و تارة « بسبحان العلى الأعلى » و تارة « بربّى و قادرى » و تارة أحد أحد ! و هكذا إلى أن تدور على المحاضر و للقلب نصيب من كل صفة من صفات اللّه عزّ و جلّ و ذات و لا تزال تزداد . ( 13 ) آ ، ن : ندارد . ل : بيت : گ : نظم . ( 14 ) ن : عظمى و صغرى . ( 15 ) ن : ندارد . ب ، ل : هر دو جا سماوات .